شورانگیز

شعرهای محمدصادق کریمی

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شب بیست و چهارم» ثبت شده است

به شهدای بیست و چهارم فروردین 87، که در بمب‌گذاری آن شب، از حسینه‌ی سیدالشهدای شیراز پرواز کردند:

 

پاییز شد تمامی فصل بهارها

رنگ بهار زرد شد از انتظارها

دیگر برای هیچ گلویی رمق نماند

از بس زدند پای فراق تو زارها

بی تو همیشه نان شب ما غم است و درد

این اتفاق هم یکی از آن هزارها

آن‌قدر روزگار جدایی عجول بود

انگار دست‌پاچگی تازه‌کارها

آمد تمام آینه‌ها را شکست و رفت

شب ماند و تکّه‌آینه‌ها در غبارها

قلب هزار پاره‌ی ما ماند و داغ‌ها

ما:زخم خورده، تا شده، ...ما:سوگوارها

یاقوت‌های سرخ...زمین تکّه‌تکّه سرخ...

انگار از درخت بیفتد انارها

حالا برای این‌همه جامانده از سفر

چیزی نمانده است به جز یادیارها

با رقص خون‌شان چه فریبا کشیده‌اند

در جای‌جای حادثه نقش و نگارها

عاشق‌کُشی چه فرضیه‌ی کودکانه‌ای‌ست

وقتی بخندد عشق به این انفجارها...

 

۱۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ فروردين ۹۱
محمدصادق کریمی

برای حادثه ی بمب گذاری در حسینیه ی سیدالشهدای شیراز:

 

پیش ترها

اورانیوم غنی سازی می کردند

حالا

چفیه و پلاک و پوتین غنی سازی می کنند!

 

بگذار کارشناسان انرژی های مافوق هسته ای

و مافوق درک و ادراک

نظر کارشناسی بدهند

     که قمقمه های به جا مانده از جنگ

     بمب هایی هستند

            که می توانند

            خون های مظلوم را

            قربانی مصلحت کنند!

 

مصلحت های دروغی

دروغ های مصلحتی...

 

وغنی سازی می شود این مصلحت ها

و بمب هسته ای می شود این مصلحت ها

و بر سر مردم داغ دیده می ریزد

و بر سر چفیه ها ، بر سر پوکه های خمپاره

و بر سر عکس های زنده می ریزد

می ریزد و درد می شود و درد

و دردها کوه می شوند

و کوه های درد

پشت همه را خم می کند

             و پشت علی را

       و پشت امام زمان را...

 

پیش تر ها

اورانیوم غنی سازی می شد

                  با سانتریفیوژها

و حالا

هزار سانتریفیوژ ِ عاشق

در حسینیه ها و هیئت ها

شور می گیرند و

       می چرخند و

             حروله می کنند

             و به «کیک زرد» نیاز ندارند!

و غنی سازی می کنند مجالس را

و غنی سازی می کنند شهر را

و غنی سازی می کنند انقلاب را

و غنی سازی می شود رسوائی بعضی ها

        با خون غنی سازی شده ی شهدا!

۱۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ ارديبهشت ۸۷
محمدصادق کریمی