شورانگیز

شعرهای محمدصادق کریمی

۱ مطلب در بهمن ۱۳۸۷ ثبت شده است

«تل آویو»

نام چاهی در دوزخ است

و «اولمرت»

نام یک تکه سنگ سیاه

         که در قعر آن چاه

         مولکول های نجاست بر آن

                          یادگاری می نویسند!

و نام دیگر نجاست

«صهیونیسم» است

      که این روزها

      حماسه های «حماس»

      دارد آن را زیر خروارها خاک

                       دفن می کند

                              تا بوی تعفنش

                              جهان را به گند نکشد

و «غزه»

نام قصر بزرگی است در بهشت

       با سنگ فرش یاقوت سرخ

       و ستون هایی سرخ تر از خون

                   که قصر بر آن استوار است

 

. . .

 

بار دیگر ابرهه بازگشته

و ابابیل ها این بار سنگ هایشان را خواهند ریخت

                        بر سر شیخ یزید های سعودی

                        و بر روی تاج و تخت پادشاه اردن ها و

                        بر کله های پوک حسنی نامبارک ها

 

و روبرویش

«غزه» ایستاده است استوار

- چشم دوخته به دوردست ها -

و من سر گذاشته ام بر شانه اش

و دارم دردهایم را می گریم

و «بیت لاهیا» زیر بغل هایم را گرفته است

و از من می خواهد که به جای این همه هِق هِق

                           شعر جدیدم را برایش بخوانم

و من مانده ام با چه رویی بگویم

                          که جز بیانیه

                           برایش شعر تازه ای ندارم...

 

۳۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۸۷
محمدصادق کریمی