شورانگیز

شعرهای محمدصادق کریمی

ای ارض نشسته ی سماواتی

بانوی من، السّلام مولاتی!

ای قبله نمای قبله ی هفتم

او کعبه و تو مثال میقاتی

صد بار من آمدم به پابوست

یک بار شما بیا ملاقاتی

سوغاتی قم غبار صحن توست...

سوهان که نمی برند سوغاتی!

این شعر رسد به دست بی بی، از

یک شاعر عاشق خراباتی...

۶ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۸۹
محمدصادق کریمی

بازی بَراندازی راه انداخته ای

با چشمان مخملینت

که در من انقلابی کرده اند

                        و هر روز مرا

                                    به آشـــــــوب می کشند!

۱۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ اسفند ۸۸
محمدصادق کریمی

«تل آویو»

نام چاهی در دوزخ است

و «اولمرت»

نام یک تکه سنگ سیاه

         که در قعر آن چاه

         مولکول های نجاست بر آن

                          یادگاری می نویسند!

و نام دیگر نجاست

«صهیونیسم» است

      که این روزها

      حماسه های «حماس»

      دارد آن را زیر خروارها خاک

                       دفن می کند

                              تا بوی تعفنش

                              جهان را به گند نکشد

و «غزه»

نام قصر بزرگی است در بهشت

       با سنگ فرش یاقوت سرخ

       و ستون هایی سرخ تر از خون

                   که قصر بر آن استوار است

 

. . .

 

بار دیگر ابرهه بازگشته

و ابابیل ها این بار سنگ هایشان را خواهند ریخت

                        بر سر شیخ یزید های سعودی

                        و بر روی تاج و تخت پادشاه اردن ها و

                        بر کله های پوک حسنی نامبارک ها

 

و روبرویش

«غزه» ایستاده است استوار

- چشم دوخته به دوردست ها -

و من سر گذاشته ام بر شانه اش

و دارم دردهایم را می گریم

و «بیت لاهیا» زیر بغل هایم را گرفته است

و از من می خواهد که به جای این همه هِق هِق

                           شعر جدیدم را برایش بخوانم

و من مانده ام با چه رویی بگویم

                          که جز بیانیه

                           برایش شعر تازه ای ندارم...

 

۳۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۸۷
محمدصادق کریمی